Praca

drukuj

Książki

1. Laborem exercens : tekst i komentarze / Jan Paweł II ; red. Jerzy Gałkowski ; Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wydział Filozofii Chrześcijańskiej. – Lublin : Redakcja Wydawnictw KUL, 1986. – (Jan Paweł II Naucza ; t. 7.)

2. Podstawowy wymiar bytowania : szkice o Jana Pawła II filozofii pracy / Jerzy W. Gałkowski. – Warszawa : Wydaw. Archidiecezji Warszawskiej, 1992.

3. Poznać człowieka w Chrystusie. Jan Paweł II o godności ludzkiej / Jan Kowalski, Dariusz Sikorski, Grzegorz Ślęzak.

4. Ewangelia pracy : encyklika Jana Pawła II „Laborem exercens” wraz z komentarzem / pod red. Jerzego Chmiela i Stanisława Ryłki. – Kraków : Polskie Towarzystwo Teologiczne, 1983. – (Komentarze do Nauczania Jana Pawła II ; 3.)

5. Człowiek, praca, kultura : o kulturowym wymiarze pracy ludzkiej / Michał Michalski. – Poznań : Wydawnictwo Poznańskie, 2005.

6. Ziemski los człowieka : Jana Pawła II myśl o pracy / Jerzy W. Gałkowski ; Katolicki Uniwersytet Lubelski. Wydział Filozofii. – Lublin : Wydaw. KUL, 2004.

7. Praca / Jan Paweł II ; [wybór cytatów Aleksandra Pawlińska ; aut. tekstów Grzegorz Polak]. – Warszawa : New Media Concept : Axel Springer Polska, cop. 2008. – (Księgi myśli i wiary / Jan Paweł II ; t. 6.)

Artykuły

Cytaty (wybór)

Z pracy swojej ma człowiek pożywać chleb codzienny (por. Ps 128 [127], 2; por. także Rdz 3, 17 nn.; Prz 10, 22; Wj 1, 8-14; Jr 22, 13) i poprzez pracę ma się przyczyniać do ciągłego rozwoju nauki i techniki, a zwłaszcza do nieustannego podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa, w którym żyje jako członek braterskiej wspólnoty; praca zaś oznacza każdą działalność, jaką człowiek spełnia, bez względu na jej charakter i okoliczności, to znaczy każdą działalność człowieka, którą za pracę uznać można i uznać należy pośród całego bogactwa czynności, do jakich jest zdolny i dysponowany poprzez samą swoją naturę, poprzez samo człowieczeństwo. Stworzony bowiem na obraz i podobieństwo Boga Samego (por. Rdz 1, 26) wśród widzialnego wszechświata, ustanowiony, aby ziemię czynić sobie poddaną (por. Rdz 1, 28), jest człowiek przez to samo od początku powołany do pracy. Praca wyróżnia go wśród reszty stworzeń, których działalności związanej z utrzymaniem życia nie można nazywać pracą — tylko człowiek jest do niej zdolny i tylko człowiek ją wykonuje, wypełniając równocześnie pracą swoje bytowanie na ziemi. Tak więc praca nosi na sobie szczególne znamię człowieka i człowieczeństwa, znamię osoby działającej we wspólnocie osób — a znamię to stanowi jej wewnętrzną kwalifikację, konstytuuje niejako samą jej naturę. (Laborem exercens, 1)

 

——–

 

Praca stanowi podstawę kształtowania życia rodzinnego, które jest naturalnym prawem i powołaniem człowieka. Te dwa kręgi wartości – jeden związany z pracą, drugi wynikający z rodzinnego charakteru życia ludzkiego – muszą łączyc się z sobą prawidłowo i prawidłowo wzajemnie się przenikać. Praca jest poniekąd warunkiem zakładania rodziny, rodzina bowiem domaga się środków utrzymania, które w drodze zwyczajnej nabywa czlowiek przez pracę. Praca i pracowitość warunkują także cały proces wychowania w rodzinie właśnie z tej racji, że każdy „staje się człowiekiem” między innymi przez pracę, a owo stawanie się człowiekiem oznacza właśnie istotny cel całego procesu wychowania. (Laborem exercens, 10)

 

——–

 

Ogólnie rzecz biorąc, bogactwem człowieka jest to wszystko, co przychodzi mu z pomocą w wysiłku utrzymania się przy życiu i panowania nad przyrodą. Jednak rzeczy stają się nparawdę bogactwem człowieka tylko wtedy, gdy człowiek dochodzi do nich poprzez pracę. Przez pracę człowiek panuje nad naturą i użytkuje wszystkie rzeczy. Poprzez pracę człowiek troszczy się o ziemię, używa jej bogactw dla właśnego życia, a zarazem ulepsza tę ziemię i broni jej. (Rimini, 29 sierpnia 1982 r.)

 

——–

 

[...] praca jest dla człowieka, a nie człowiek dla pracy; stąd również przedsiębiorstwo jest dla człowieka, a nie człowiek dla przedsiębiorstwa. Dla społeczeństwa, które chce być sprawiedliwe, przezwyciężenie nienaturalnej i nielogicznej sprzeczności między kapitałem i pracą – często sztucznie wyolbrzymianej przez zaprogramowaną walkę klas – jest niezbędnym warunkiem uzasadnionym prymatem człowieka nad rzeczami. Jedynie człowiek – przedsiębiorca czy robotnik – jest przedmiotem pracy i jest osobą; kapitał jest niczym innym jak „zespołem środków produkcji”. (Barcelona, 7 listopada 1982 r.)

 

——–

 

Nie dajcie się uwieść pokusie, że człowiek może odnaleźć siebie, odrzucając Boga, wykreślając modlitwę ze swego życia, pozostając przy samej tylko pracy w złudnej nadziei, że same jej wytwory bez reszty nasycą potrzeby ludzkiego serca. Nie samym bowiem chlebem żyje człowiek (por. Mt 4,4). (Jasna Góra, 6 czerwca 1979 r.)